İLİŞKİLER- EBEVEYN –OKUL

• Ebeveynler çocuklarının ADHD hastası olduğundan şüphelendiği zaman veya hastalığın tanımlanmış olması nedeniyle bunu hali hazırda bildikleri zaman bu bilgilerin çeşitli nedenlerden dolayı sınıf öğretmeni aracılığıyla okulla paylaşılması önemlidir.
  • - ADHD semptomları çok açıktır ve eğer öğretmenlere mantıklı açıklama sunmazsanız bu semptomları açıklayabilmek için diğer nedenlere bakacaktır.
  • - . Ne kadar sıkı çabaladığımızdan bağımsız olarak biz zorlukların bir çoğıu okulda olacağı için be okuldaki normal çalışmalarını daha fazla bozacağı için çocuklarımızın karşılaşacağı zorluklarla kendi başımıza baş edemeyiz. İlave olarak onları evde izole ederek her şeyi öğretemeyiz. Okul en önemli ikinci öğrenim ortamıdır.
  • - Biz genel olarak öğretmenlerin çocuklarımızı negatif şekilde etiketlediğini düşünürüz. Ancak gerçekte bu etiketleme sıklıkla sınıf arkadaşlarından ve diğer çocuklardan kaynakların başlangıçta gerçeklik bazlı temeli vardır.
  • - Akademik talepler büyüdükçe çocuğunuzun uyum sağlama zorlukları da büyür. Sonuç olarak bu koşullar tanılama bilgilerini paylaşmayı tamamen gerekli hale getirir ve daha sonra biz öğretmenlerin çocuğunuza yardımcı olmak için kullanmış olduğu önleyici stratejiler süresince çok fazla zamanı boşa harcamış oluruz.
  • - ADHD hastalığına sahip bir çocuk yetiştirme sıklıkla yetersizlik, fiziksel ve psikolojik tükenme gibi hislerin ortaya çıkmasına neden olur. Gerçekten çocuklarımızın problemini öğretmenlerin önünde minimize etme veya miş gibi yükü altına eklemek zorunda mıyız? Tüm görüşmelerde Ne zaman böyle bir problemle karşılaşırız
• Öğretmenle yüzleşme
  • - . Bazı durumlarda ebeveynler hali hazırda çocuklarının zorluklarını tanımlayan teşhiste bulunmuş ve bu bilgileri okul öğretmeni ile paylaşmış ve böylece ADHD hakkında bilgi sahibi olan, zorlukları anlayan destekleyici olan ve ebeveynlere yardım eden öğretmene sahiptir böylece birlikte yeni bir yolda yürümeye başlamışlardır.
  • - Diğer durumlarda problemle ilgili açık tanımlama olmaksızın kendimizi kötü bir deneyimin ortasında buluruz ve hatta bu konu hakkında bilgi sahip olmayan ve çocuğun ihtiyaçlarını uyarlamak istemeyen öğretmenle veya hatta kapasite eksikliği istek veya bu zorlukları yenmek için kişisel/aile çabası eksikliği dışında hiçbir şeyin yanlış olmadığını reddeden öğretmenle bile karşı karşıya kalabiliriz.

  Eğer ikinci durumdaysanız IsabelOrjales(TDAH Elegircolegio, afrontarlosdeberes y prevenir el fracasoescolar. EdPirámide, 2012) öğretmene karşı gitmeden önce önemli olan şeyin durmanız ve aşağıdaki düşünceleri yansıtmanız olduğunu iddia eder.

  • - Öğrenciler öğretmenlerden farklı bakış açısına sahiptir ve belirli bir yaşta beklenenden daha büyük zorlukları varsa öğrencileri takdir edebilir.
  • - Öğretmen tüm sınıfı görmek zorundadır ve bu kolay bir görev değildir.
  • - Tüm ebeveynler öğretmenlerden kendi çocuklarını özel özen göstermelerini isterler ve öğretmen doğru yapsın veya yapmasın hükümde bulunurlar buda öğretmenler üzerinde büyük baskının olmasına neden olur.
  • - Tüm çocuklar öğretmenlerin dikkatlerini isterler.
  • - Şimdilerde tüm öğrenciler otoriteyi anlama ve kabul etmede ve yetişkinlerden gelen talimatları uygulamada zorluk yaşarlar.
  • - ADHD’ye sahip olan çocukların normal çocuklarla karşılaştırıldığında normal devam eden dersi rahatsuz ettiği, öğretmenleri yorduğu ve öğretmenlerin sabrını üç kat daha fazla zorladığına dikkat edin.
  • - Dikkat ve destek ihtiyacı ola sınıflarda öğretmenlerin zorluklara sahip öğrencilerinin olma ihtimali daha yüksektir.
  • - Bir çok öğretmenin ADHD hakkında bilgisi yoktur ve çocuğunuzla daha iyi şekilde çalışmaları gerekir.
  • - Kendi dikkat eksikliği, hiperaktiflik ve dürtüselliklerine rağmen öğretmenlerin genellikle çocuğunuz daha iyisini yapabilir ancak o istemiyor hatta denemiyor bile şeklinde ifadelerinde haklı olabilir. Ve bu çocuğunuz hakkında kötü bir hüküm olmamakla birlikte onların sahibi olduğu sorunlardan bir tanesidir.
  • - Öğretmenler diğer ebeveynlerin, okulun yönetim ekibi ve genel ifadeyle eğitim sisteminin kendisinin baskısı altındadır ve bu da onların işlerini oldukça zorlu hale getirir.
  • - Öğretmenler çok fazla ders saati süresince çalışmakta, aynı zamanda 25 veya daha fazla sayıda öğrenciye eğitim vermekte bu da gerçekleştirilmesi zor bir görev olmaktadır.
  • - Çocuklar ne kadar küçük olursa öğretmenin görevi o kadar zorlu olur.
  • - Öğretmenlerin de kişisel hayatları vardır ve aynı zamanda onlarda insandır.

  Kendi çocuklarımızın zorlukları ile ilgili olarak başkalarını suçlamak faydalı ve doğru değildir. Veya çocuk, öğretmen veya kendimiz de suçlu değiliz. Hiç kimse suçlanmamalıdır.

  Bu nedenle ortak amaç elde etme,karşılaştığımız durumu anlamak için odaklanma ve çaba gösterme daha pozitif olacaktır ve daha sonra ise bunun öğretmene karşı değil çocuk, öğretmen ve ebeveynlerin birlikte mücadele ettikleri bir durum olduğu kabul edilmelidir.

  . Bunu işbirlikçi yaklaşım içerisine yerleştirebilmek ve zorlukları ele alabilmek için kendimizi açmamız ve fikirleri ve ihtiyaçları ifade ederken dürüst olmamı ve öğretmenle konuşurken savunmaya yönelik tutum takınmaktan kaçınmalıyız. Son olarak öğrencilerin zorluklarını ele almak için işbirlikçi ilişki elde etmek üzere öğretmenlerin ebeveynlerle konuşurken savunmacı tutum takınmamamsı, gerçekleşmeyen problemleri tahmin etmeyi durdurması ve hükümleri bir kenara bırakması önemlidir

  Ebeveynlerle bu tutumla konuştuğunuz zaman onlarla kapsamlı şekilde konuşabilir ve aşağıdaki hususlar hakkında doğru faydalı bilgi sağlamaya çalışabilir.

  • - - Çocukların sınıfta, oyun alanında ve yemekhane vb gibi yerlerde genel davranışları .
  • - Her bir konu ile ilgili özel zorluklar ve bunun yanında elde edilen başarının gerçek seviyesi
  • - Öğretmenlerin sınıf içerisinde dikkat gösterdiği konsantre olduğu ve çalıştığı zamanlarda çocukta gözlediği özerkliğin derecesi
  • - Öğretmenlerle ilişkilerinin niteliği
  • - Sınıf arkadaşları ve okuldaki diğer öğrencilerle ilişkilerinin kalitesi
  • - Kendisinin portrelediği görüntüsü, kendini güveni ve okuldaki duygusal istikrarı
  • - Zorlukları çözmek için ebeveynlerle görüşmelerin dinlenmesinin bitirilmesi
  • - Bu fikirleri kendiniz tamamlayın ve nerede ve nasıl başlayacağınızla ilgili uzlaşmaya varın. Ebeveynler ne yapmaları gerektiği hususunu önceliklendirmede zorluk yaşar ve öğretmenin yardımı faydalıdır ve bunun yapmak için gereklidir.
  • - Eğer çocuğunuz terapist veya uzmanlaşmış profesyonele gidiyorsa ebeveynlerinden bu bilgileri paylaşmasını ve önerileri iyileştirmek için birlikte çalışmayı ve çocuğun ilerlemesini iyi şekilde takip edilmesini isteyebilirsiniz.
  • - Eğer ebeveynler farklı profesyonelleri koordine etmenin en iyi yol olduğunu düşünmüyorlarsa onlara bu profesyonellerle doğrudan irtibat kurmanın mümkün olup olmadığını sorun. Farklı profesyonellerin koordinasyonu mudahaleyi daha verimli ve başarılı hale getirebilir.