Kooperatif Öğrenme
(David W Johnson and Roger T Johnson, at http://www.co-operation.org/what-is-cooperative-learning/)
Bireyler arası etkileşimin, öğrenmenin temeli olduğu kabul edilir.
Gelişim, çevreyle ve çevredeki diğer insanlarla etkileşimin bir ürünü olarak ortaya çıkar.
Öğrencilerin ortak bir amaç etrafında küçük gruplar halinde birbirlerinin öğrenmelerine yardım ederek çalışmaları sağlanmalıdır.(Akran öğrenme)
Gruptaki üyeler, başarı – zeka kişilik özellikleri bakımından heterojen olarak oluşturulur.Liderlik paylaşılmıştır.Heterojen yapıda.Grupları öğretmen kurar ve gruplar 2 ila 6 kişiden oluşur.
Bireyin sadece bilişsel gelişimi değil, sosyal ve duyuşsal açıdan gelişimine de önem verilir.
Paylaşma ve dayanışma en üst seviyeye çıkarken yarış ve rekabet en alt düzeye iner ve grup içi rekabet olmaz.
İş Birliğine Dayalı Öğrenmenin Temel İlkeleri
Olumlu Bağlılık
En önemli ilkedir.
Gruptaki her öğrenci birbirinin öğrenmesinden sorumludur.
“Birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için”
Bireysel Sorumluluk
Gruptaki her üye kendine verilen görevleri yapmaktan sorumludur.
Yüz Yüze Etkileşim
Gruptaki iletişim destekleyici ve yapıcıdır.
Sosyal Beceriler
Grup içinde çalıştıkça empati kurma, paylaşma, yardımlaşma, dayanışma ve liderlik gibi beceriler gelişir.
Grup Sürecini Değerlendirme
Grup üyeleri süreç esnasında birbirlerini değerlendirir.(Akran Değerlendirmesi)Yapamayanlara yardım yapmayanlara uyarı verir.
Başarı İçin Eşit Fırsat
Gruptaki herkes eşit haklara sahiptir.Hatta liderlik görevi bile paylaşılarak yerine getirilir.
Grup Ödülü/Ortak Ürün
Başarı veya başarısızlık gruba aittir.Grup üyeleri aynı notu alır.
Bireysel Değerlendirilebilirlik
Öğretmen akran değerlendirmeleri ve kişisel gözlemlerine göre art niyeti önlemek için ve çalışanı desteklemek adına bireysel değerlendirmeyi devreye sokar.
6 ve 7. ilkeleri başarılı öğrencilerin heveslerinin kırılmasına neden olabilir.
İş Birliğine Dayalı Öğrenme Teknikleri
1-) Öğrenci Takımları Başarı Bölümleri Tekniği
Grup üyeleri birlikte çalışıp, birlikteyken öğrenir.
Grup üyeleri bireysel olarak sınava girer.
Aritmatik ortalama, grup ortalaması notu alınır.
Gençay Muiddin Şerafettin
Aldıkları not 30 50 100
Art Ort 60 60 60
2-) Ayrılıp Birleştirme Tekniği(Jiqsaw)
En güçlü tekniktir.
Konu bölümlere ayrılır, her bölüm için bir uzman görevlendirilir.
Her gruptan aynı bölüm uzmanları bir araya gelerek uzman grupları oluşturur.Uzman gruplar konuyu derinlemesine öğrenir ve uzmanlaşır.
Her uzman kendi grubuna geri dönüp, grup arkadaşlarının öğrenmesinden sorulu olur.
Gruplar tüm bölümlerden sınav olur.
Öğrenciler hem bireysel hem de grup olarak değerlendirilir.
3-) Takım Destekli Bireyselleştirme
Eş vardır.Eşler birbirinden sorumludur.
Grup heterojendir.
Her öğrenci kendi seçeceği bir arkadaşıyla çalışır.(Eş seçimi) Eş olan öğrenciler birbirlerinin çalışmalarını, ödevlerini ve test kağıtlarını değerlendirir.
Öğretmen süreci kontrol eder, daha çok matematik öğretiminde kullanılır(Akran eğitimi)
Her hafta durum değerlendirilir.
4-) Takım – Oyun – Turnuva
Her hafta gruptan bir kişinin katıldığı turnuvalar düzenlenir.Grup üyeleri o hafta kendilerini temsil edecek arkadaşlarını hazırlarlar.Her öğrencinin aldığı puan, toplam takım puanına eklenir ve puana göre gruba ödül verilir.
5-) Karşılıklı Sorgulama Tekniği
Soruları öğrenci hazırlar.
Öğretmen konuyu sunduktan sonra sınıfı heterojen gruplara ayırır.Her grup konuyla ilgili açık uçlu sorular hazırlar, birbirlerine sorar ve cevap verirler.Öğretmen de öğrencilere soru hazırlarken soru kökleri ile ipuçları verir.Son olarak verilen cevaplar tüm sınıfta tartışılır.
6-) Düşün – Eşleş – Paylaş
Açık uçlu konu üzerinde, öğrenciler önce bireysel olarak yoğunlaşır ve konu ayrıntılarıyla irdelenir.Daha sonra öğrenciler eşleşerek konuyu irdeler.Son olarak ulaşılan sonuçlar sınıfa sunulur ve sınıfça paylaşılır.
7-) Birlikte Öğrenme
Homojen grup var.
Aynı yetenekte, cinsiyet ve başarı farklı olabilir.
Amaç, öğrencilerin yetenekli – güçlü oldukları yönleri tespit edip geliştirmektir.
Ekipte herkes aynı notu alır
.İŞBİRLİKLİ ÖĞRENME.pptx BURCU
İşbirlikli Öğrenme Türleri
1) Öğrenci Takımları – Başarı Grupları Tekniği: 4-5 kişilik heterojen gruplar oluşturulur. Herkes birbirine yardımcı olur ve birbirinin öğrenmesinden sorumludur. Süreç sonunda küçük sınavdan alınan puanlar grup puanı olarak belirlenir ve grup ödüllendirilir.
Grup ödülü ya da bireysel ifadecilik anahtar kelimelerdir.
2) Takım Turnuva Tekniği: Heterojen gruplar oluşturulur. Her takım turnuva için üyelerini hazırlar. Öğretmen grup öğrencilerine konuyu sunar ve malzemeyi verir. Her hafta turnuva sınavı yapılır. Süreç sonunda en yüksek puanı alan grup turnuvayı kazanır.
Turnuva masalarındaki öğrenciler yarışmadan yarışmaya değişir.
3) Takım Destekli Bireyselleştirme: Testlerle öğrencilerin bireysel yetenekleri ölçülür ve geliştirilmeye çalışılır. Takım üyeleri farklı ünitelere çalışır. Her öğrenci diğer öğrencinin cevabını yanıt anahtarı olarak kullanır. Final testi hiçbir şekilde yardımlaşmadan yapılır.
4) Ayrılıp Birleşme Tekniği: Heterojen gruplar oluşturulur. İşlenen konular bölümlere ayrılır. Gruplardaki herkes bir bölümün uzmanı olarak görevlendirilir. Her gruptan bir üye alınır ve yeni bir grup oluşturulur. Aynı bölüm uzmanlarından oluşan bu yeni grup kendi bölümlerine çalışırlar. Bunlar öğrendiklerini döner ve kendi gruplarına anlatırlar. Bütün gruplar tüm konulardan sınav olur. Sonuçlar bireysel olarak puanlanıp grup olarak notlandırılır.
5) Takım Etkinliği: Materyal verilir ve herkes bireysel çalışır. Test yapılır ve bireysel yanıtlanır. Sonra grup üyeleri cevapları tartışılır. Öğretmen yanıtları verir ve grup tekrar tartışır.
6) Karşılıklı Sorgulama: Öğretmen konuyu sunduktan sonra öğrenciler ikili ya da üçlü gruplara ayrılır. Öğretmenler öğrencilere soruların nasıl sorulması gerektiği konusunda bilgi verir. Birbirlerine konuyla ilgili soru sorarlar ve yanıtlarını verirler.
Sorular genellikle öğrenciyi düşünmeye yöneltecek biçimde düzenlenir.
7) İkili Denetim: Dörder kişilik gruplarda önce ikişerli birbirlerini denetleyerek çalışma yapraklarındaki soruları yanıtlarlar. Sonra ikişerli alt gruplarla ikili gruplar yanıtları karşılaştırır.
8) Akran Öğretimi: Kpss eğitim bilimleri öğretim yöntem ve teknikleri içinde yer alan bir başka işbirlikli öğrenme tekniği de akran öğretimidir. Yetişkinlerle iletişim kurmakta ve çalışmakta güçlük çeken öğrencilere verilir. Her ikisi de öğrencidir. Daha iyi bilen öğrenci az bilen öğrenciyi çalıştırır.
9) Dedikodu: İkişerli gruplar oluşturulur, tartışılır. İkişerli gruplar bütün sınıftaki kişilerle eşleşene kadar devam ettirilir.
Kartopundan farkı burada gruplar sürekli iki kişidir. Kartopunda giderek büyüyerek tüm sınıfı kapsar.
Kpss eğitim bilimler öğretim yöntem ve teknikleri işbirlikli öğrenme kuramı konusu tamamlanmıştır. Bir sonraki kpss öğretim yöntem ve teknikleri konusu Probleme Dayalı Öğrenme olacaktır.
Araştırmayı Onaylayan
Araştırmanın Miktarı Ve Özellikleri
İşbirlikçi, rekabetçi ve bireysel çabaların araştırılması yaygın olarak sosyal psikolojideki en eski araştırma alanlarından biri olarak kabul edilmektedir. 1800'lü yılların sonundaki Birleşik Devletler'deki Triplett, İngiltere'deki Turner ve Almanya'daki Mayer, rekabetçi performans ile ilişkili faktörler üzerine bir dizi çalışma yaptı. O zamandan bu yana, kooperatifçilik, rekabetçi ve bireysel çabaların göreli değerleri ile her biri uygun olan koşullar üzerinde 750'den fazla çalışma yapılmıştır. Bu, psikoloji ve eğitim alanındaki en geniş araştırma organlarından biridir.
Yayınlanmış ve yayımlanmamış kaynaklardan elde edilen tüm çalışmaları belirlemek amacıyla kapsamlı bir literatür taraması yapılmıştır. Yedi yüz elli dört çalışma bir efekt boyutunu hesaplamak için yeterli veriyi içermektedir (bir efekt boyutunun hesaplanamayacağı bir çok çalışma vardır) (Johnson & Johnson, 1989). Sosyal karşılıklı bağımlılık üzerine yapılan araştırmalar ayrıca sosyal bilimlerde nadiren bulunan bir dış geçerlilik ve genelleştirilebilirliğe sahiptir. Araştırmanın dayanabileceği yerlerdeki, insanlardaki ve prosedürdeki çeşitlilik ne kadar çoktur ve yine aynı bulguları verirse, sonuçlar o kadar harici olarak geçerlidir. Araştırma, farklı ortamlarda ve farklı ortamlarda çalışan farklı teorik ve pratik yönelimlerle on iki yılda birçok farklı araştırmacı tarafından gerçekleştirildi. Çok çeşitli araştırma görevleri, sosyal bağımlılığı yapılandırma yolları ve bağımlı değişkenlerin ölçümleri kullanılmıştır. Çalışmalara katılanlar üç yaşından kolej sonrası yetişkinlere kadar çeşitlilik gösterdi ve farklı ekonomik sınıflardan ve kültürel geçmişlerden geldi. Çalışmalar, bir oturumdan 100 oturum veya daha fazla süren, farklı sürelerle gerçekleştirildi. Sosyal karşılıklı bağımlılık üzerine araştırma, Kuzey Amerika'daki (Kafkasya, Kara-Amerikan, Yerli-Amerikalı ve Hispanik nüfuslu) sayısız kültürde ve Kuzey, Orta ve Güney Amerika, Avrupa, Orta Doğu, Asya, Pasifik ülkelerinde gerçekleştirildi Rim ve Afrika. Sosyal karşılıklı bağımlılık üzerine yapılan araştırmalar, eğitim, iş ve sosyal hizmet kuruluşlarında yapılan teorik ve demonstrasyon çalışmalarını içerir. Bu çalışmaların çeşitliliği, toplumsal bağımlılık teorisine kapsamlı genelleştirilebilirlik ve önemli ölçüde dış geçerlilik kazandırmaktadır.
Teşvik, muhalefet ve karşılıklı etkileşim, durumun sonuçları üzerinde farklı etkilere sahiptir (bkz. Johnson & Johnson, 1989, 2005). Araştırma, ulaşmak için geniş çaplı ve birbiriyle bağlantılı çaba kategorisi, ilişkilerin kalitesi ve psikolojik sağlık (Johnson ve Johnson, 1989; Johnson & Johnson, 1989, 2005) içinde yer alabilen çok sayıda sonuç üzerine odaklanmıştır (bkz. Tablo 1 ve Şekil 2 ). Şekil 1, sonuçlar arasındaki ilişkileri göstermektedir.
